ROTTERDAM - Het totaal uit de hand gelopen strandfeest Sunset Grooves in Hoek van Holland heeft diepe sporen achtergelaten bij de betrokken agenten. Sommigen zijn cynischer en harder geworden of overwogen een ander vak te kiezen.

Anderen voelen zich juist sterker en zelfverzekerder. En ondanks alle kritiek overheerst de trots over het optreden en zijn collega's dichter naar elkaar toegegroeid.

,,Het enige doel van de relschoppers was het licht uit onze ogen te laten verdwijnen, terwijl ik alleen maar kwam om te helpen. Na Hoek van Holland moet ieder ander evenement een eitje zijn'', zo schrijft de 26-jarige politieagente Esther in 'Spoedassistentie Hoek van Holland'. In het boek, dat vrijdag wordt overhandigd aan minister Ernst Hirsch Ballin, beschrijven achttien agenten hun ervaringen over ,,een van de heftigste gebeurtenissen van de afgelopen jaren voor het politiekorps Rotterdam-Rijnmond''.

,,Jou en je collega's lynchen''

Het is zondag exact een jaar geleden dat de strandrellen uitbraken. De politie schoot uit zelfverdediging een 19-jarige jongen dood, nadat ze was opgejaagd door tientallen hooligans. ,,Denkt u zich eens in dat u daar staat, in korte mouwen, in een gebied waar u niet goed bekend bent, zonder zaklamp in het donker, een portofoon waar u slecht of geen bereik mee hebt en met een uitzinnige menigte voor u, die maar één doel heeft: jou en je collega's lynchen'', aldus de 26-jarige agente over de angsten die ze uitstond.

De 27-jarige Annemiek dreef met vijf collega's te paard de opgefokte menigte uiteen. ,,Over de portofoon hoorden we voortdurend paniek. Ik ging er vol in en stuurde mijn paard recht op de mensenmassa af. Als je hier losgaat, dan hoor je hier niet. We kregen flessen, strandstoelen en stenen naar onze koppen. Mijn helm zat na afloop onder de krassen, maar gelukkig ben ik niet serieus geraakt.''

Fatale kogel

De 28-jarige Ron schoot in de duinen gericht op de relschoppers en zag een jongen neergaan. Kort daarna werd diens lichaam door twee jongens voor zijn voeten gelegd. De agent was lang in de veronderstelling dat hij het slachtoffer Robby van der Leeden had doodgeschoten. Onderzoek wees uit dat de fatale kogel uit het wapen van een collega kwam. ,,Ik wist zeker dat ze ons wilden doodmaken. Het was niet eens angst, ik wist het gewoon zeker. Ik voelde alleen maar een sterke verantwoordelijkheid. Als ze mij voorbij gaan, maken ze mijn collega's dood. Dat gaat niet gebeuren!''

Hij is blij aanvankelijk niet te zijn vervolgd voor het gebruikte geweld. Inmiddels zijn de ouders van het slachtoffer naar het hof gestapt om alsnog vervolging af te dwingen. ,,Maar zelfs al zouden ze me vervolgen, dan weet ik dat ik met mijn schoten mijn collega's gered heb. Goddank is geen enkele collega geraakt op die avond. Er moet een peloton engeltjes op onze schouders hebben gezeten.''

Het maakt Annemiek boos dat mensen in de media de gebeurtenissen als fout van de politie afschilderden. ,,Ik heb die charges niet uitgevoerd omdat we dat zo leuk vonden, maar omdat het nodig was. Sunset Grooves is het heftigste dat ik ooit heb meegemaakt.'' Ze schrijft dat ze graag meer waardering ziet voor haar werk. ,,Voor het salaris dat ik krijg, kan mijn kop eraf geschoten worden. Hoe moet het verder met politieoptreden, als zelfs schieten niet meer helpt?''

Bron: AD.nl | 20-08-2010