Een bijdrage van Aasur

Ik werkte op het team openbaar vervoer toen ik op een zondagochtend samen met mijn maatje werd ingezet in de Amsterdamse Bijlmer. Een dienst in het openbaar vervoer op zondagochtend is nou niet echt enerverend te noemen, want de meeste reizigers van het metroverkeer in de Bijlmer liggen op de zondagochtend nog op één oor.

Mijn maatje had eerder al gewerkt aan een bureau in de Bijlmer en wanneer tijdens de koffie blijkt dat men daar geen personeel heeft, maken we in overleg met het eigen onderdeel dankbaar gebruik van de situatie om de surveillance van de metro naar de wijk te verleggen.

We zijn nog geen 5 minuten op straat wanneer we een jonge buurtbewoner tegenkomen op een hagelnieuwe fiets. Deze fiets had echter twee maren: er zat geen origineel slot op en de handelaarsticker achterop het spatscherm was er kennelijk doelbewust afgehaald. Voor ons was het in ieder geval genoeg om toch maar even een onderzoekje in te stellen.

Mijn maatje had de identiteitskaart van de toch wat zenuwachtig ogende jongen in de handen, terwijl ik het framenummer natrok op signalering. Hoe langer wij wachtten, hoe verder de jongen van ons weg schuifelde. Op het moment dat ik in mijn oortje hoorde dat de fiets gestolen was, ging de verdachte er vandoor.

Op de kreet "Stoppen, je bent aangehouden" volgde geen reactie. Dan staan we voor de keuze, of de fiets veiligstellen, of de verdachte aanhouden. Aangezien er inmiddels een hoop vrienden van de jongen om ons heen stonden en het ego er niet echt tegen kan dat iemand de spat neemt, renden we beiden achter de verdachte aan.

We riepen er assistentie bij en zagen dat de jongen de trap op rende, een weg overstak en aan de andere kant de trap weer af rende. Beneden aangekomen hebben we nog maar eens roepen: “Stoppen!”. De jongen keek om en op datzelfde moment gebruikte mijn maatje de pepperspray.

De afstand was groot en het resultaat dan ook niet zoals gewenst. Het resulteede er wel in dat ik de verdachte zo dicht was benaderd dat ik de mogelijkheid had om een snoekduik richting zijn rug te nemen. Samen doken we naar de grond, waarbij ik er wel voor zorg droeg dat ik bovenop belandde.

M’n maatje gebruikte de pepperspray nogmaals, deze keer was het een voltreffer. Tijdens het afboeien kwamen de vrienden zich met de aanhouding bemoeien en de assistentie kwam dan ook niet ongelegen. Één van de jongens ging dusdanig uit zijn plaat dat het aanhoudingswaardig werd. Op het moment dat de assistentie aanwezig was en onze verdachte in de auto zat, konden we de tweede verdachte, die inmiddels al eieren voor zijn geld had gekozen, alsnog aanhouden.

Tot zover was alles goed verlopen. Inderdaad, tot zover… Helaas bleken de vriendjes de door de verdachte gestolen fiets te hebben weggehaald, want daar hadden wij met het aanhouden geen zicht meer op.

Een zoektocht leverde niks meer op, maar de fiets gaan we vast en zeker in de toekomst nog een keer tegenkomen.

Politiesites