Een bijdrage van Scorpion

In een rustige vroege dienst reden mijn vrouwelijke pupil  en ik vroeg in de ochtend door de wijk. Aangezien iedereen werkloos is of 's-nachts werkt aan zaken die het daglicht niet kunnen verdragen en dus overdag slapen, was het zoals rond 08.30u nog uitgestorven op straat.

In een open portiek zagen wij een voordeur van een bovenwoning openstaan. Dat is op zich niet heel raar, maar gezien de hoeveelheid inbraken in de wijk besloten we toch even te kijken of alles in orde was.

Bij de deur aangekomen zagen we dat een trap naar boven ging. Na geroepen te hebben dat we van de politie waren, verscheen er een gezicht boven aan de trap. Een man van ongeveer 60 jaar oud zei ons gedag en blijf vriendelijk lachen naar ons.

Er was iets vreemds wat betreft het gedrag van de man. Hij keek ons een beetje beschamend aan, maar verder hield hij zijn mond. Nieuwsgierig als altijd vroegen wij of we even boven mochten komen om te checken of alles in orde was. De man riep dat het mocht en verdween hierop direct uit het zicht. We hoorden wat geluiden vanuit de woning komen waarvan ik tot op de dag van vandaag ernstig hoop dat het veroorzaakt werd door het wassen van de handen onder de kraan.

We liepen de trap op en kwamen in de gang terecht. Alle deuren waren dicht, dus ik vroeg de man waar hij was. Vanachter een deur hoorden wij de stem van de man, hij gaf aan dat hij zich in de woonkamer bevond. Ik opende de deur en liep de huiskamer in, mijn collega kwam uiteraard met mij mee. We zagen de man in de kamer staan. Hij stond voor de televisie en hij gedroeg zich wat onwennig.

Toen maakte ik de fout waarvan ik me nog steeds afvraag wat me op dat moment bezielde. Waarschijnlijk wilde ik een goed voorbeeld geven, mijn pupil zat immers nog in opleiding. Ook scheelt het dat ik in de vroege dienst niet echt op m'n best ben. Waarom het gebeurde, het blijft een raadsel.

Maar ik gaf de man.....een hand. Uit gewoonte schudde de man uiteraard de uitgestoken hand. Op dat moment had ik al spijt van mijn pruik tot mijn platvoeten. De hand van de man voelde namelijk een beetje vochtig aan.

Enfin, ik trok een heel vies gezicht maar voordat ik iets kon zeggen schudde mijn pupil ook de hand van de man. Goed voorbeeld doet volgen, toch? Ze stond echter schuin achter mij, dus de man stapte naar voren om haar een hand te geven. Kennelijk was hij even vergeten waarom hij juist voor de televisie was gaan staan.

Op de televisie speelde een film die de vooroordelen over een bepaald lichaamsdeel van negroide personen nogal bevestigt (het was een grote breedbeeld en nog kon dat apparaat niet geheel in beeld worden gebracht).

Om een lang verhaal kort te maken...hierop verlieten wij, verbalisanten, de woning. Onze reactie laat zich raden (maar is niet geschikt om te plaatsen) en cool-it doet prima dienst als 1e opvang geimproviseerd schoonmaakmiddel.

 

Politiesites