Een bijdrage van Zijlvaart

Gewoon iets luchtigs, van alle dag... en ik was 't niet...

Mocht je als politieman/vrouw een pechgeval op de snelweg zien staan, dan ga je meestal even poolshoogte nemen. Zeker als mensen in het voertuig zelf blijven zitten en niet, voor hun eigen veiligheid, achter de vangrail plaatsnemen.

Twee collega's zien een pechgeval met een vrouw nog achter het stuur en besluiten even te checken. Echter, 'opschuiven naar en uitremmen op de vluchtstrook' kost, afhankelijk van de drukte, toch gauw een kleine 300 meter. Er moet daarna dus achteruit gereden worden. Op zich geen probleem, een routineklusje eigenlijk. En zo geschiedde...

Tijdens het achteruitrijden merken de collega's echter dat de auto over een voorwerp rijdt. Verbaasd kijken beiden naar voren over de motorkap heen, benieuwd als ze zijn waar ze nu overheen zijn gereden, een bermpaaltje of zoiets.

En plotseling... KLABAM. Oeps, ze reden nog achteruit en stond daar niet een pechgeval?

Richting meldkamer: 'Oh ja, we wilden even checken bij een pechgeval... Euhm, we zijn er...'