Een bijdrage van vandeHill

Ik begon, na twee jaar achter de camerabewaking Haaglanden te hebben gezeten, eindelijk met het doorstroomtraject. Ik was niet geheel onervaren, maar miste wel de nodig Noodhulp ervaring. Als student, surveillant, werd ik samen met een studente 3e kwartiel op pad gestuurd om een dossier langs het paleis van justitie te brengen. Daar liepen we tegen onderstaand verhaal.

Het is nog vroeg in de morgen. Een routineklusje: rwee keer gassen, parkeren, pasje halen, lift naar boven, dossier afleveren, lift naar beneden, pasje inleveren, instappen, twee keer gassen en weer terug aan het bureau. Hierna staan verkeerscontroles gepland voor het aankomende examen. We blijven echter steken bij het inleveren van de pasjes.

Het paleis van justitie is nog niet open voor publiek, maar terwijl ik door de poortjes van het paleis loop zie ik een grote, donker man staan bij de publieke balie. Op die plek zit ook de beveiliging van het paleis. Ik schat hem 1.90 lang en 130 kg zwaar. Dikke armen, benen, en een grote dikke kop.

Terwijl mijn collega niet door de poortjes kan komen (het pasje werkte niet), zie ik dat de man een lang zwart voorwerp in zijn handen vasthoudt. Mijn eerste indruk is iets van een zwaard. Eigenlijk ben ik stom verbaasd!!!!! Wat gebeurt hier?

De man ziet mij en ik zie dat de man vervolgens wegloopt richting uitgang. Ik loop naar de beveiliger en vraag wat de man bij zich had en wat hij wilde. De collega staat nog steeds met een geblokkeerd pasje te wachten achter de poortjes tussen een glazen wand.

De beveiliger gaf aan dat de man zijn schadevergoeding wilde hebben en iets van een zwaard bij zich had. In eerste instantie wil ik naar de man toerennen, maar mijn collega staat nog achter de glazen pui. Ik zeg tegen de beveiliger, maak die deur open. Nietsvermoedend komt de collega naar me toelopen. Ik brief haar over mijn bevindingen en samen gaan we achter de man aan.

Terwijl wij naar de man toe rennen, meld ik het voorval bij de centrale meldkamer. Ik weet nog dat ik mijn zin begon met, GOEDEMORGEN, zojuist heeft er een man...signalement, mogelijk met een zwaard gestaan in het Paleis van Justitie.  hij loopt nu ri.......... we gaan de man controleren..... Het bljft voor mijn gevoel lang stil bij de meldkamer.... "U zegt........," "Ja dat klopt". Vervolgens melden eenheden van het bureau in de buurt zich in om zich te koppelen aan de melding.

Ondertussen komen wij dichterbij de man. Ik roep hem aan en zeg dat hij moet stoppen. Dat doet hij en begint te mompelen over brieven en vrijstelling.De man oogt verward en heeft een zwaard van ca 1 meter lang in een schede in de hand. Zelf ben ik niet de kleinste en heb een goede gezondheid. ik schat dan ook mijn kansen in. Mijn collega staat ongeveer 3 meter rechts van mij met de hand op pepperspray. Ik heb mijn hand op het vuurwapen. Tussen ons en de verdachte zit ongeveer 3 meter.

Op dat moment is er geen publiek op straat en we weten dat collega´s onderweg zijn. Ik spreek daarom de man aan en zeg hem dat hij het wapen neer moet leggen. Hij blijft echter maar praten over ontheffing, ontslagen zijn en van alles en nog wat, maar legt het wapen niet neer. Gelukkig, voor hem en ons, blijft hij wel stilstaan. Had hij bewegingen in onze richting gemaakt had ik mogelijk het vuurwapen moeten trekken.

Ik weet de verdachte af te leiden met als gevolg dat hij zijn lichaam naar links draait. Hierdoor komt de schede met het zwaard iets naar voren. Geheel instinctief stap ik naar de man, pak met mijn linkerhand zijn pols. trek het zwaard met mijn rechterhand uit zijn hand en stap weer terug op veilig afstand.

Ik geef het zwaard aan mijn collega die vervolgens twee stapjes achteruit doet en ziet dat het idd een zwaard betreft. Kort hierop zie ik twee politievoertuigen aanrijden en zeg tegen de man dat hij is aangehouden.

Achteraf blijkt de man een top 2000 verzetpleger te zijn die net ontslagen is uit de gevangenis. De man had de intensie om verhaal te halen bij de rechtbank onder bedreiging van het zwaard, echter werd dit verstoord door onze aanwezigheid.

Tja en dan het optreden, gelukkig goed afgelopen, verder veel leer-verbeterpunten voor onszelf...... Ik weet niet of ik diezelfde manoeuvre een volgende keer weer zal doen.