Een bijdrage van Mohaa

We hadden avonddienst op een vrijdagavond en kregen de melding van een overval op een videotheek, ongeveer 17 km verderop. Wij gingen erheen, wij in de zin van duo bemande auto (waar ik in zat), een solo auto en een motorrijder.

Onderweg maakten we een klein "plan de campagne" over hoe dit dorp in te rijden vanaf drie kanten. De motorrijder kwam via een dijk en de solo-collega via een boerenweg. Wij reden rechtstreeks op de PD af om de boel af te zetten.

Toen wij bijna ter plaatsen waren kwam de volgende melding binnen: "ik lig op de kop in de sloot". Wij zaten op dat moment op een ander kanaal dan de noodhulp zat. Ik dacht even dat ik het niet goed gehoord had. De meldkamer vroeg om bevestiging,  wie ligt waar? De collega (zo rustig als ze was) zei: "Ik lig op de kop in de sloot bij de haaksebocht in de **-weg.

Ik vertelde mijn collega dat wij de route zouden veranderden en richting de collega moesten gaan. Wij reden de boerenweg op in tegengestelde richting dan waar de collega vandaan moest komen. Na een bocht naar links zagen we de koplampen onder water schijnen en ik zag vier banden en een stuk motorblok boven water uitsteken.

Ik hoorde de collega in de verongelukte auto nog zeggen: "Ik zie de zwaailampen van de collega's." Op dat moment wist ik zeker dat de collega nog in de auto zat. Ik gooide mijn koppel af en sprong zonder na te denken met een Life hamer in het water. Ik sloeg als een gek tegen de ramen maar ze weigerden kapot te gaan, omdat onder water de slagkracht veel minder is.

Op een gegeven moment hoorde ik een hard sissend geluid. Het gedeelte van het motorblok kwam onder water en koelde af met veel gesis en rook. Bij mij sloeg lichtelijk een paniek toe.

Hoe krijg ik de collega eruit. Ik hoorde op een gegeven moment een stem mij roepen. Het was de collega die uiteindelijk zelf het raam kapot jad weten te slaan.. Ik zwom en strompelde naar haar toe en trok haar uit de auto.

De collega die nog op de kant stond en alles doorgaf aan de meldkamer hielp ons de kant op. Uiteindelijk heft de collega alleen wat schrammen opgelopen en een tijdje last van een stijve nek. Maar ja, beter dat dan een mogelijk catastrofale afloop.