Veel mensen vragen altijd hoe onze dag eruit ziet. Het simpele antwoord is dat ik daar geen antwoord op kan geven. Iedere dag is anders. De ene dag maak je wat bijzonders mee en zo zijn er ook diensten waarin zich niets bijzonders voordoet.

Bijzonder is natuurlijk een apart begrip want de zaken die voor ons niet meer zo bijzonder zijn, kunnen voor een burger natuurlijk behoorlijk ingrijpend zijn. Een goed voorbeeld van een dergelijk incident is een aanrijding waarbij de auto van een betrokkene totall loss is geraakt. Wij zijn al lang blij als er natuurlijk geen gewonden zijn gevallen want dat blijft natuurlijk altijd het belangrijkste. Voor de burger is het natuurlijk bijzonder vervelend als je een grote, kostbare schade hebt aan je auto.

Wil je inzicht krijgen in een dienst bij de politie, zou je een agent moeten vinden die dagelijks een dagboek bijhoudt en ik denk dat dit er niet zo heel veel zijn want zoiets in natuurlijk behoorlijk tijdrovend en je moet er ook zin in hebben. Om toch een beetje inzicht te geven in een gemiddelde dienst, heb ik toch even wat aan het papier toevertrouwd.

Gisteren hadden we een late dienst. Dat is een dienst die bij ons aanvangt om 15.00 uur en eindigt op 23.00 uur. Persoonlijk vind ik de late diensten altijd erg prettig. De dienst geeft je de gelegenheid om ’s ochtends nog wat dingen voor jezelf te doen en in principe heb je nog een deeltje van je avond over om lekker even bij te komen van een dag werken.

Om 15.00 uur zijn we met de briefing begonnen. Dat is een vast onderdeel van een dienst en hier hoor je de bijzonderheden van de vorige diensten en ook geeft men daar mee welke zaken aandacht moeten krijgen. Bij de briefing gaan we altijd even na wie er zaken hebben liggen die afgewerkt moeten worden en wie er direct inzetbaar is om naar buiten te gaan.

Ik was deze dag beschikbaar voor de noodhulp dus we zijn om 15.30 uur naar buiten gegaan.

Het was erg rustig in het verkeer en er was eigenlijk niets bijzonders te doen. Tijdens het rijden maakte ik de voorspelling naar mijn collega dat we binnen 5 minuten de melding zouden krijgen dat er een winkeldief zou zitten bij een winkel in het winkelcentrum. Mijn collega keek mij aan en schoot in de lach. “Laten we dat even afkloppen! “. Ik schoot in de lach en we reden verder. Nog geen 3 minuten later werden we opgeroepen door de centralist van de meldkamer.

XX01, wilt u gaan naar XX daar is zojuist een winkeldief aangehouden.

Kennelijk hadden we het op ons afgeroepen. We hebben vervolgens de winkeldief opgehaald en deze hebben we meegenomen naar het bureau. Ik stelde aan mijn collega voor dat ik dit “winkeltje”even zou afhandelen en dat hij dan met een andere collega weer naar buiten zou kunnen gaan. We reden immers noodhulp en het is natuurlijk wel belangrijk dat deze zo snel mogelijk weer inzetbaar is.

Na de voorgeleiding aan de hulp officier van justitie ben ik verder gegaan met de afhandeling van deze zaak. Het liep allemaal erg voorspoedig en dit zaakje was binnen 1,5 uur geregeld. De verdachte was gehoord voor het strafbare feit en hij kreeg een dagvaarding mee dus hij mag zich een dezer dagen komen verantwoorden bij de rechter. In afwachting op de dagvaarding heb ik even gegeten dus omstreeks 17.30 uur was ik weer helemaal bijgewerkt en klaar om weer naar buiten te gaan. Op datzelfde tijdstip kwamen de collega’s weer naar binnen die de noodhulp hadden waargenomen want zij wilden ook even eten.

Nog geen 10 minuten later kwam de volgende melding via de centralist van de centrale meldkamer.

XX01 jullie mogen gaan naar de X straat. Daar staat een elektriciteitskastje open en een aantal kinderen zijn met stokken aan het rommelen in deze kast.

Ik heb mijn jas weer gepakt en samen met een andere collega zijn we ter plaatse gegaan. Het bleek een kastje te zijn van Casema en hierin bevonden zich de kabelaansluitingen voor de straat. Op zich is hier weinig gevaarssetting van te duchten dus mijn collega heeft de kast afgesloten en via de meldkamer hebben we Casema laten komen om te zorgen dat deze kast deugdelijk werd afgesloten.

Wij zijn vervolgens weer verder gegaan met de surveillance. Tijdens de surveillance zagen we een auto rijden die niet voorzien was van een kentekenplaat aan de voorzijde. Dit is voor ons altijd een reden om de auto en de bestuurder even te controleren. Na controle bleek alles in orde te zijn en de bestuurder zou aan het einde van de week even komen tonen dat zijn auto weer in orde was. Hierna zijn we weer verder gaan rijden.

Een half uur later kregen we volgende melding:

XX01 wilden jullie gaan naar de XX laan, daar staat tram XX en die geven een code 80, we krijgen geen contact met de bestuurder, u mag met toestemming die kant op.

Code 80 houdt in dat er ernstige problemen zijn binnen het openbaar vervoer en dit soort meldingen hebben een hoge prioriteit.

Direct hierop hebben wij de optische- en geluidssignalen aangezet en we zijn ter plaatse gegaan.

Ter plaatse gekomen bleek dat er inderdaad problemen waren. Tijdens een controle was gebleken dat 1 van de inzittenden geen geldig vervoersbewijs had. Hij wilde verder geen medewerking verlenen en hij wilde de tram uit. Hierop was hij aangehouden door de controleurs. Hierna gingen een aantal vrienden van de zwartrijder zich bemoeien met deze situatie en deze situatie liep behoorlijk uit de hand. Er was geslagen, geduwd en ook waren er medewerkers beledigd door deze groep jongeren. Ook toen wij er waren, wilden de jongeren nog niet erg meewerken dus deze zijn met gepast geweld uit de tram verwijderd.

Ondertussen was het computersysteem uitgevallen op het bureau en onze collega’s die wij er bij hadden gevraagd, wisten ons even niet te vinden. Samen met mijn collega hebben we de groep toch in bedwang weten te houden en na enige tijd kwamen onze collega’s ter plaatse.

Alle verdachten zijn vervoerd naar het bureau en hier zijn we direct aan de slag gegaan met de afhandeling. Ik kan wel zeggen dat dit knap lastig is als je geen gebruik kunt maken van de systemen.

Toen we bezig waren, ging de telefoon aan het bureau. Een oplettende burger zag dat er twee personen bezig waren met het stelen van een fiets. Gelukkig zat er een andere auto op straat en die hebben we direct die kant op gestuurd. Een paar minuten later werden er door een van de collega’s 2 personen staande gehouden. Inmiddels waren er ook al meer eenheden ter plaatse gegaan en ook ik ben daar naartoe gereden. Na contact gezocht te hebben met de melder, bleken dit de juiste personen te zijn. Deze zijn vervolgens aangehouden en ook vervoerd naar het bureau.

Ik vervoerde een van de verdachten naar het bureau, een minderjarige. Op straat was hem al verteld dat hij niet tot antwoorden verplicht was maar in de auto bekende hij al dat ze een bromfiets wilden stelen.

Aangekomen op het bureau moesten we eens goed gaan kijken hoe we de zaken aan zouden pakken. De recherche was er niet dus wij zaten met een aardig beetje werk. Er zaten nu nog 8 verdachten binnen en die moesten gehoord worden. Ook waren er 4 getuigen dus er lag een aardig beetje werk.

Na afspraken te hebben gemaakt, ben ik aan het werk gegaan. Ik ben een van de verdachten van de winkeldiefstal gaan horen.

Het was een jongen die verschrikkelijk was geschrokken en hij had erg veel moeite om zijn tranen binnen te houden. Dat vind ik op zich wel goed om te zien want dan is er de hoop nog dat hij ervan leert.

Het verhoor stond op papier en ik wilde het verhoor op gaan slaan. Het was bijna 23.00 uur en de dienst zat er bijna op. De verdachte maakte echter nog een opmerking waar ik wat mee moest doen. Ik maakte uit zijn opmerking op dat dit niet zijn eerste keer was geweest dat hij een diefstal had gepleegd. Ik ben door gaan vragen en het bleek dat hij, samen met 2 andere jongens, de laatste maand minimaal 10 andere fietsen had gestolen.

Dit veranderde de hele zaak.

Ik heb het verhoor laten lezen aan de collega die de eerste verdachte had gehoord en deze verdachte had hierover niets gezegd. Deze verdachte is vervolgens weer uit de cel gehaald en er is hem een tweede verhoor afgenomen. Ook hij bekende nu meerdere diefstallen te hebben gepleegd.

Fietsendiefstal is een aandachtspunt voor onze wijk, er worden er bijzonder veel gestolen en wij hadden nu een aanknopingspunt om een deel van deze diefstallen op te lossen.

Nadat de bevindingen op papier waren gezet, is er contact geweest met de officier van justitie. Zij bepaalde dat de verdachten in verzekering gesteld moesten worden. Dat betekend dat zij voor langere tijd aan het bureau moeten blijven.

Vervolgens zijn we een plan van aanpak gaan maken. Er waren een aantal locaties bekend waar de gestolen fietsen zouden staan. Het risico was aanwezig dat deze daar alweer snel weggehaald zouden worden dus we moesten snel handelen. Het vervelende was dat deze locaties binnen een andere regio lagen en er moest echt snel gehandeld worden.

We hebben contact gezocht met de collega’s aan de andere kant van het land en zij zijn gaan kijken. Na een uur kregen we een telefoontje. Er waren meerdere fietsen aangetroffen en op ons verzoek zijn deze in beslag genomen.

Ondertussen was er al heel wat op papier gezet en het was een mooie opzet voor de recherche, die de andere dag met de zaak verder zouden gaan.

Het was nu 02.15 uur en toch wel een mooie tijd om naar huis te gaan.

Een bijdrage van collega Rich, waarvoor de hartelijke dank.

Politiesites