Bij aanvang van de nachtdienst op dinsdagavond was het een drukte van jewelste op het bureau. Onze ploeg was compleet in dienst, daarnaast waren er nog een behoorlijk aantal collega’s van de recherche en technische recherche aanwezig. Ook de latedienst-ploeg was er nog steeds.

Uit betrouwbare bron was vernomen dat in de plaats waar ik werkte die avond een illegaal casino geopend zou worden. Het posten door collega’s van de recherche leverde de bevestiging van dit vermoeden op. Rondom de locatie waar het casino moest zijn, was het een komen en gaan van mensen.

Het plan van aanpak was al ruim van te voren samengesteld. Er zou een inval komen en voor deze inval zou het nodige personeel ingezet worden. Omdat er echter capaciteit voor het reguliere werk over moest blijven kon niet de hele nachtdienst-ploeg mee.

Alle taken waren verdeeld. Hoewel er geen sprake was van ‘gevaarlijke klanten’ in het pand, moest toch de nodige voorzichtigheid betracht worden. Van buiten af was er goed zicht op het pand en de bewegingen daarbinnen.

Ik mocht als een van de eersten mee naar binnen. Om er voor te zorgen dat de aanwezigen verrast zouden zijn door onze komst, werd besloten er een snelle actie van te maken. Met een breekvoorwerp werd de voordeur in een fractie van seconde geopend. Een tel later stond ik samen met een groot aantal collega’s, oog in oog met totaal overblufte en aan de grond genagelde heren in driedelig kostuum, dames in gala kleding en een aantal mensen afkomstig uit een land waar veel rijst gegeten wordt. De ruimte waarin al deze mensen zich bevonden was ingericht als professioneel casino. Er stond een roulette en twee blackjack tafels. Alle aanwezigen werden aangehouden en overgebracht naar het bureau.

Voor de nachtdienst was nog een schone taak bedacht. De technische recherche vond het beter om het onderzoek bij daglicht te verrichten. De nachtdienst werd daarom ingezet om het pand te bewaken tot met onderzoek begonnen zou worden.

Zo werd de nacht in een aantal blokken ingedeeld. Voor mij kwam het er op neer dat ik samen collega Sjors twee keer anderhalf uur in het pand mocht bivakkeren. De eerste anderhalf uur waren snel voorbij. Er was nog wat heen en weer geloop van rechercheurs. Naarmate het later in de nacht werd, werd het ook wat stiller.

Sjors en ik waren inmiddels al afgelost. Aan het bureau werd er met andere collega’s nog flink nagepraat over de bliksemactie. Na een surveillance met wat kleine meldingen mochten Sjors en ik van vier tot half zes weer post vatten in het pand.

Dat is nu net niet het meest ambitieuze werk wat je als jonge diender wilt doen. Je wilt actie en die is niet te verwachten wanneer je passief ergens aanwezig moet zijn.

Een bijdrage van collega Wim Koekkoek, waarvoor de hartelijke dank.

Politiesites

Cookies

Wij gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om volledig anoniem het gebruik van onze website te analyseren. Met uw toestemming plaatsen we ook cookies van derden. Door op "Accepteren" te klikken geeft u toestemming voor het plaatsen van deze derden cookies. Klikt u op "Weigeren", dan worden deze cookies niet geplaatst.