Vanochtend hebben we eerst een vroege dienst gedraaid. Ook deze dienst was weer vrij hectisch en natuurlijk helemaal tegen het einde van de dienst. Het berust natuurlijk op het toeval maar het is vaak zo dat als wij een vroeg/nacht draaien dat het laat wordt binnen de vroege dienst. Het vervelende daarvan is dat je wel eens wat slaap tekort komt voor de volgende nachtdienst die alweer om 23.00 uur van start gaat.

 

Om 22.45 waren we omgekleed en klaar voor de aanvang. Ik reed samen met een collega die normaal op een andere ploeg werkt. Met deze jongen kan ik altijd lekker overweg en er wordt heel wat afgelachen maar wel goed gewerkt omdat wij beiden het werk bijzonder serieus nemen.

Binnen 3 minuten kregen wij de autosleutels al in de handen geduwd. “Kunnen jullie deze melding alvast van ons overnemen? “ was de vraag van de collega’s van de late dienst. We zijn naar de auto gelopen en we zijn naar de opgegeven locatie gegaan. De melding was dat er een tramhuisje in brand stond.

We zijn natuurlijk direct gaan kijken want dat zou best wat gevaar met zich mee kunnen nemen. Ter plaatse gekomen was de brandweer al aanwezig en zij hadden de brand al uit gemaakt. Het bleek een klein bermbrandje te betreffen. In dit deel van de wijk was dit al de vijfde keer dus er moet maar weer eens flink geinvesteerd worden in de jeugd want deze zou verantwoordelijk zijn voor de brand.

Na een praatje te hebben gemaakt met de brandweerlieden zijn wij in de auto gestapt en we waren voornemens terug te gaan naar het bureau voor de briefing. We reden terug en ons oog viel op een voertuig dat zich met wat hogere snelheid verplaatste. Hij reed met een snelheid van ca 85 km/u alwaar 50 km/u was toegestaan. Ook bleef de bestuurder onnodig links rijden.

Deze twee feiten bij elkaar zorgden ervoor dat wij de bestuurder toch even wilden aanspreken. Op de vluchtstrook naast de toerit hebben we de bestuurder ook even laten stoppen en daar sprak ik hem aan. Alles bleek verder wel in orde te zijn. De bestuurder had niet gedronken maar hij had geen papieren bij zich. Op zich zijn dit ook al weer 3 gedragingen dus de bestuurder was wel slordig te noemen. Ik heb hem 1 bekeuring aangezegd en daarbij heb ik wel verteld dat hij heel wat duurder uit had kunnen zijn. De bestuurder had begrip voor de situatie.

Vervolgens zijn we teruggereden naar het bureau voor de briefing. Tijdens de briefing werden we al weer weggeroepen voor een inbraakmelding bij een bedrijf. Het was vlak bij het bureau dus we waren snel ter plaatse. Aan de achterzijde van het pand bleek een raam open te staan op de derde verdieping. Het was onmogelijk om deze te bereiken vanaf de grond dus het was een foutje van het personeel. Nadat de sleutelhouder was langs geweest om het alarm opnieuw in te stellen, zijn we naar het bureau gegaan want tussendoor was ik gebeld of wij met spoed terug konden komen naar het bureau.

In een van de wijken woont een persoon die onder elektronisch toezicht was geplaatst. De buurtbewoners hadden hem al een paar dagen niet gezien en zij vermoedden dat hem iets was overkomen. Dit was ook aannemelijk want het betrof niet de eerste de beste. Deze persoon had al een aantal zware vergrijpen op zijn naam staan en hij heeft in het verleden ook geschoten op de collega’s. Ook wij staan niet et springen om dergelijke meldingen maar het maakt nu eenmaal deel uit van het werk.

Er waren meerdere opties. De eerste was dat hij vermoord zou zijn of dat hij zelf een einde aan zijn leven had gemaakt. Een tweede optie was dat hij geestelijk doorgedraaid was en dat hij zat te wachten op de eerste de beste die zijn woning binnenkwam.

Na een plan te hebben gemaakt, zijn we met 5 collega’s ter plaatse gegaan en we hebben de portiek woning onderzocht vanaf de buitenzijde. De enige toegang was de voordeur van de woning maar dat nam een aantal risico’s met zich mee. De persoon kan dan ineens voor je neus staan en dan ben je altijd te laat met reageren.
We zijn naar beneden gegaan en daar hebben we weer gebeld met de diverse instanties maar niemand kon ons vertellen dat zij wisten wat er met deze man aan de hand was.

Toch moesten we doorgaan maar het adrenalineniveau begon nu toch wel wat te verhogen. We besloten om de brandweer te laten komen met een hoogwerker. Vanaf de voorzijde van de woning zouden we dan kunnen kijken of er iets te zien was. Het voordeel was zo dat we nog niet door de voordeur hoefden te gaan want de mogelijkheid was aanwezig dat er een booby trap aangelegd was.

Mijn collega en ik wilden in het bakje van de hoogwerker stappen en toen ging de telefoon. De operatie kon afgeblazen worden. De collega’s van een ander korps hadden hem een paar dagen eerder aangehouden in zijn woning maar zij hebben verzuimd dit door te geven.

Ik hoorde een aantal collega’s vloeken en ik deed er net zo hard aan mee. Op dat moment ben je zo gespannen en als je je dan realiseert dat dit niet nodig was geweest, volgt er een korte ontlading. Het leek ons beter dat we even teruggingen naar het bureau om even wat te gaan drinken.

Er volgden nu even 2 rustige uurtjes met een stuk of 3 meldingen met betrekking tot geluidsoverlast. Deze hebben we even afgehandeld en we hebben een paar voertuigen gecontroleerd.

Omstreeks 02.30 uur reden we in een straatje waar zojuist een cafe aan het sluiten was. We zagen diverse bezoekers in auto’s stappen en vervolgens wegrijden. Een bestuurder stapte echter weer uit en liep een paar meter bij zijn auto vandaan. Dit was op zich wel vreemd en we dachten direct aan het feit dat deze bestuurder mogelijk wat te diep in het glaasje had gekeken.

De man liep vervolgens weer weg en begon te praten met wat mensen. We gaven het kenteken voor de zekerheid even door aan wat andere collega’s zodat we hem een beetje in de gaten konden houden. Wij reden weer weg en nog geen 2 minuten later besloot deze bestuurder ook weg te rijden. Het andere voertuig gaf ons de locatie door en wij zijn er achteraan gegaan. Een paar kilometer verderop zagen we de auto rijden.

We gaven hem en stopteken. De bestuurder voldeed hieraan. We lieten de bestuurder blazen en wonder boven wonder had de bestuurder niet teveel gedronken. Hij erkende wel dat hij wat angstig was geweest. Hierop hebben we de man wel medegedeeld dat hij beter niet had kunnen gaan rijden als hij aan zichzelf twijfelde. De illusie dat we de wereld kunnen verbeteren hebben we niet maar we kunnen in ieder geval wel proberen om iets mee te geven aan de burger.

Hierna hebben we nog wat meldingen afgereden die ook betrekking hadden op overlast. Er was een groep luidruchtige jeugd en ook deze hebben we aangesproken.
Tijdens de surveillance zagen we ineens 2 fietsers rijden op de toerit naar de snelweg.

Het waren 2 jonge gasten. Het was natuurlijk niet verstandig dat deze heren daar fietsten dus deze hebben we even van de weg gehaald. Bij het aanspreken van deze heren roken we het al. Ze waren heftig onder invloed van alcohol. Op het fietspad hebben we hun even flink aangesproken en we hebben ze een bekeuring gegeven voor dit gedrag. In deze is het belangrijk dat je een consequentie verbindt aan het gedrag.

Het was rond 5.45 uur toen we werden opgeroepen door de wachtcommandant van het bureau. Hij stuurde ons naar een wijk waar op dat moment twee jongens bezig waren met het stelen van wieldoppen. Een bewoonster had dit vanuit haar woning gezien en ze kon een redelijk signalement doorgeven. Deze personen zouden zich verplaatsten in een kleine witte auto.

We zaten helemaal aan de andere kant van de stad dus het was een aardig eindje rijden. Toen we er bijna waren, wist de wachtcommandant te vertellen dat de verdachten net weg waren gereden en we kregen er een rijrichting bij. In feite hadden de verdachten maar 1 mogelijkheid om die wijk uit te komen maar toch zagen wij ze niet.

We zijn vervolgens een stuk de stad in gereden maar we zagen ze niet. Mijn collega en ik kregen het zelfde voorgevoel. De verdachten moesten nog in de wijk zitten. We zijn direct teruggereden en toen we bijna ter plaatse waren, zagen wij in tegengestelde richting een kleine witte auto rijden met daarin 2 personen die aan het opgegeven signalement voldeden.

We zijn gekeerd en toen we achter het voertuig zaten, heb ik de verdachten een stopteken gegeven. Enkele meters verderop stopte de auto en de bestuurder stapte uit. Als dit gebeurt, word ik altijd wantrouwig want meestal is het dan zo dat er iets met de auto of met de passagier aan de hand is.

Ik keek naar de handen van de bestuurder en zag dat deze helemaal zwart van het vuil waren. Mijn collega stapte ook uit en liep naar de verdachte. Ik liep naar de auto en ik keek op de achterbank. Deze lag helemaal vol met wieldoppen. We hadden de verdachten dus gevonden.

Ik zei tegen mijn collega dat we de juiste personen voor ons hadden en we hebben ze vervolgens aangehouden. Met de verdachten zijn we naar het bureau gereden en daar hebben wij de zaak op papier gezet.

Om 7.15 uur stond er voldoende op papier voor onze collega’s van de recherche. Na een nachtdienst handelen zij dergelijke zaken af want na een nacht is er niets lekkerder dan het in je bed stappen en voor een paar uurtjes even je ogen dicht te hebben.

Een bijdrage van collega Rich, waarvoor de hartelijke dank.

Politiesites

Cookies

Wij gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om volledig anoniem het gebruik van onze website te analyseren. Met uw toestemming plaatsen we ook cookies van derden. Door op "Accepteren" te klikken geeft u toestemming voor het plaatsen van deze derden cookies. Klikt u op "Weigeren", dan worden deze cookies niet geplaatst.