Het was een moeilijk onderzoek. De centrumplaats in ons gebied werd al sinds tijden geteisterd door auto-inbraken. Het bleek heel moeilijk om daar een vinger achter te krijgen. Zelfs posten tijdens de nachtdiensten op de "beruchte" parkeerplaatsen bracht geen soelaas.

Uiteindelijk liepen de verdachten toch tegen de lamp. Tijdens een auto-inbraak belde een buurtbewoner de politie, waarna de verdachten op heterdaad betrapt konden worden. Het bleken twee jongens te zijn van rond de 20 jaar.

Het verhoor van deze verdachten verliep maar moeilijk. Dagen achter elkaar werden zij gehoord over de op dat moment 150 openstaande auto-inbraken, maar ze gaven geen krimp. Die ene inbraak, daar konden ze niet onderuit, die gaven ze wel toe. En ja, ze hadden wel vaker een auto-inbraak gepleegd, maar ze wisten niet meer wanneer, waar en hoe. Zeiden ze.

In een onderzoek als deze bestaat geen vrije zondag. Ook op zondag moeten de verdachten een keer bezocht worden om aan te horen of ze van gedachten zijn veranderd. Die zondag mocht ik mijn geluk eens proberen. Ik besloot het eens op een andere boeg te gooien en kwam met koffie, een koekje en een plattegrond van de stad de verhoorruimte binnen.

Ik legde de kaart op tafel en besloot gedeeltelijk open kaart te spelen. Ik wees twee plekken aan, waar een auto-inbraak was gepleegd en vroeg hem, of hij daar meer van wist. En jawel hoor, hij wist er meer van. Hij wist zelfs nog wat voor merk en kleur auto's het betrof en welke radio er uit was gehaald.

Deze bekentenis werd op papier gezet, waarna ik het balletje naar hem speelde. Hij moest nu maar eens plekken aanwijzen waar hij had ingebroken. Binnen een uur had hij 75 plekken aangewezen en wist hij per locatie te vertellen wat voor auto het was, welke kleur en wat voor radio hij er uit genomen had.

Na een paar dagen van opnemen van verklaringen vroeg ik hem tijdens het laatste gesprek waarom dit nu allemaal zo lang had geduurd eer hij met die 75 inbraken kwam.

Zijn antwoord was: "Ik zei niks, omdat ik al die straatnamen niet ken. Ik ging er van uit, dat jullie dat allemaal wilden weten en daarom hield ik mijn mond maar dicht. Met de kaart erbij was het voor mij veel gemakkelijker. "

Politiesites